ความท้าทายของภาคการผลิตและผู้ประกอบการไทยในช่วงหลายปีที่ผ่านมาคือการทะลักเข้ามาของ “สินค้านำเข้าราคาถูก” ผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์ ล่าสุด ศูนย์วิจัยกสิกรไทยได้เปิดเผยข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับการปรับตัวของภาครัฐเพื่อรับมือกับวิกฤตนี้ ผ่านมาตรการทางภาษีที่จะเข้ามาสกัดกั้นช่องโหว่ของการสั่งซื้อสินค้าข้ามพรมแดน
Key Takeaways
- เกณฑ์ใหม่ปี 2570: รัฐเตรียมขยับเพดานภาษีนำเข้าสูงสุด 30% สำหรับพัสดุ E-commerce (B2C/C2C) ภายใน ม.ค. 2570 พร้อมคง VAT 7%
- การนำเข้า B2B ไม่กระทบ: การนำเข้าเชิงพาณิชย์ปกติยังใช้พิกัดอัตราเดิมและสิทธิ FTA ได้
- สินค้าที่โดนปรับภาษีแรงสุด (+30%): เครื่องประดับเทียม และ อุปกรณ์สื่อสาร
- ใครเจ็บ ใครจบ: รัฐและผู้ผลิตไทยได้ประโยชน์จากกำแพงภาษี ขณะที่ร้านพรีออเดอร์และผู้บริโภคต้องแบกรับสินค้าราคาแพงขึ้น
- โจทย์ใหญ่ของ SME ไทย: แม้มีภาษีช่วย แต่การใช้กำลังการผลิตในประเทศยังต่ำมาก (เช่น ของใช้ในครัวโลหะ ผลิตแค่ 17.5%) ผู้ประกอบการยังต้องลดต้นทุนและเร่งสู้ด้วยคุณภาพเพื่อรอดในระยะยาว
สาระสำคัญของการปรับเกณฑ์ภาษีนำเข้าใหม่
ภายในเดือนมกราคม 2570 รัฐบาลเตรียมบังคับใช้เกณฑ์การจัดเก็บภาษีใหม่สำหรับสินค้าที่สั่งตรงจากต่างประเทศผ่านช่องทาง E-commerce (ครอบคลุมทั้งกลุ่ม B2C และ C2C) ที่จัดส่งทางพัสดุไปรษณีย์ (International Post) หรือแบบ Express
มาตรการนี้จะยกเลิกการลดอัตราอากรเป็นการทั่วไปที่เคยใช้ในอดีต โดยมีเป้าหมายหลักคือการ ปรับเพิ่มเพดานอากรขาเข้าในสินค้าบางกลุ่มขึ้นสูงสุดไม่เกิน 30% อย่างไรก็ตาม การจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่ม (VAT) 7% จะยังคงดำเนินการจัดเก็บตามเดิม
ข้อสังเกตสำคัญคือ มาตรการนี้พุ่งเป้าไปที่การนำเข้าผ่านช่องทาง E-commerce รายย่อยโดยเฉพาะ ขณะที่การนำเข้าเชิงพาณิชย์รูปแบบอื่น เช่น B2B ที่ผ่านกระบวนการพิธีการศุลกากรปกติ (Customs Clearance) จะไม่ได้รับผลกระทบ โดยยังคงเสียอากรตามพิกัดอัตราเดิม และสามารถใช้สิทธิประโยชน์จากข้อตกลงการค้าเสรี (FTA) ได้ตามปกติหากเข้าเงื่อนไข
![]()
เจาะลึกกลุ่มสินค้าที่โดนปรับขึ้นภาษี (อัตราเดิม สู่ เพดานใหม่ 30%)
การปรับขึ้นเพดานอากรขาเข้าครั้งนี้ไม่ได้ปรับเท่ากันทุกรายการ แต่มีสัดส่วนการปรับเพิ่มที่แตกต่างกันตามประเภทสินค้า ดังนี้:
- กลุ่มที่ปรับขึ้น 30% (จากเดิม 0% เป็น 30%): สินค้ากลุ่มเครื่องประดับเทียม และอุปกรณ์สื่อสาร
- กลุ่มที่ปรับขึ้น 25% (จากเดิม 5% เป็น 30%): ฟิล์มหรือแผ่นพลาสติกยึดติด และแว่นตา
- กลุ่มที่ปรับขึ้น 20% (จากเดิม 10% เป็น 30%): ของอื่นๆ ที่ทำด้วยพลาสติก, อุปกรณ์กีฬา, รวมถึงกลุ่มเครื่องเสียงอย่าง หูฟัง ลำโพง และไมโครโฟน
- กลุ่มที่ปรับขึ้น 10% (จากเดิม 20% เป็น 30%): ของที่ทำด้วยเหล็ก และกระเป๋า
ใครได้-ใครเสีย จากสมรภูมิภาษีครั้งนี้?
ศูนย์วิจัยกสิกรไทยได้ประเมินผลกระทบต่อผู้เล่นในตลาด ซึ่งสะท้อนภาพของ “ผู้ได้ประโยชน์” และ “ผู้เสียประโยชน์” ไว้อย่างชัดเจน:
กลุ่มที่ได้ประโยชน์:
- ภาครัฐ: สามารถจัดเก็บรายได้จากภาษีนำเข้าได้เพิ่มขึ้น
- ผู้ผลิตสินค้าในไทย: ลดความเสียเปรียบด้านต้นทุนและราคาเมื่อเปรียบเทียบกับสินค้านำเข้าราคาถูกจากต่างประเทศ
กลุ่มที่เสียประโยชน์:
- พ่อค้าแม่ค้าออนไลน์ (Pre-order): กลุ่มที่นำเข้าสินค้ารายชิ้นผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์จะต้องแบกรับต้นทุนการนำเข้าที่พุ่งสูงขึ้น
- ผู้บริโภค: มีแนวโน้มที่จะต้องซื้อสินค้านำเข้าในราคาที่แพงขึ้นตามภาระภาษีที่ถูกผลักภาระมา
มาตรการภาษี “ไม่ใช่ยาสารพัดนึก” หากผู้ผลิตไทยไม่ปรับตัว
แม้การตั้งกำแพงภาษีสูงสุด 30% จะช่วยซื้อเวลาและสร้างเกราะป้องกันทางราคาให้ผู้ประกอบการไทย แต่ในโลกธุรกิจที่ขับเคลื่อนด้วยประสิทธิภาพ มาตรการนี้อาจยังไม่เพียงพอ
ข้อมูลเชิงสถิติสะท้อนความจริงที่น่ากังวลว่า การทะลักของสินค้านำเข้ายังคงกดดันการแข่งขันและการผลิตในประเทศอย่างหนัก โดยในช่วง 9 เดือนแรกของปี 2569 (9M2569) ดัชนีปริมาณการนำเข้าสินค้าอุปโภคบริโภคยังคงขยายตัวเพิ่มขึ้นถึง 8% เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปีก่อน (YoY)
การเติบโตของการนำเข้านี้ สวนทางอย่างสิ้นเชิงกับ “อัตราการใช้กำลังการผลิตในประเทศ” ซึ่งหลายกลุ่มสินค้ายังคงอยู่ในระดับวิกฤตที่ต่ำกว่า 50% เช่น:
- ของใช้ในครัวทำจากโลหะ มีอัตราการใช้กำลังการผลิตเพียง 17.5%
- กระเป๋าถือและเดินทาง มีอัตราการใช้กำลังการผลิตเพียง 30.2%
- เครื่องใช้ไฟฟ้า มีอัตราการใช้กำลังการผลิตเพียง 46.2%
ในท้ายที่สุด ศูนย์วิจัยกสิกรไทยเน้นย้ำว่า แม้ผู้ผลิตไทยจะได้ประโยชน์จากช่องว่างด้านราคาที่ลดลง แต่ความอยู่รอดที่แท้จริงย่อมขึ้นอยู่กับ “ความสามารถในการบริหารจัดการต้นทุน” ของผู้ผลิตไทยเอง ว่าจะสามารถพัฒนาประสิทธิภาพเพื่อแข่งขันในระยะยาวได้มากน้อยเพียงใด
![]()