Writer: 
Share
ในโลกของการทำงาน โดยเฉพาะในแวดวงเอเจนซี่ การตลาด หรือเทคโนโลยี เรามักจะเห็นแพทเทิร์นหนึ่งเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า นั่นคือการที่ คนทำงานเก่ง ถูกโปรโมทขึ้นไปเป็น หัวหน้าทีม
ฟังดูเป็นเรื่องน่ายินดีใช่ไหม? แต่ความจริงที่โหดร้ายคือ ทักษะที่ทำให้คุณเป็นพนักงานดีเด่น กับทักษะที่ใช้ในการนำทีมนั้น เป็นคนละเรื่องกันอย่างสิ้นเชิง เหมือนคุณเคยเป็นนักฟุตบอลที่ยิงประตูเก่งที่สุดในทีม แต่วันหนึ่งถูกจับมานั่งข้างสนามแล้วบอกว่า เอาล่ะ ไปทำให้คนอื่นยิงให้ได้เหมือนคุณสิ
ความท้าทายนี้จะยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเมื่อทีมที่คุณต้องดูแลคือ ครีเอทีฟ หรือเหล่า เสือ ที่มีความเป็นศิลปิน มีอีโก้ และมีความอ่อนไหวในรูปแบบเฉพาะตัว วันนี้ Thumbsup จึงหยิบยกแก่นความคิดจากหนังสือ Herding Tigers ของ Todd Henry มาสรุปให้เหล่าผู้นำมือใหม่ และมือเก๋าที่กำลังหลงทาง ได้เข้าใจวิธี คุมเสือ ให้คำรามกึกก้องและสร้างผลงานที่โลกต้องจดจำ
เลิกทำงานเองซะ ถ้าอยากให้ทีมโต
ปัญหาคลาสสิกของผู้นำมือใหม่คืออาการ เสพติดการลงมือทำ
เราเข้าใจดีว่าคุณเคยเป็นคนที่ทำงานได้เร็วที่สุด ดีที่สุด และเป๊ะที่สุดในทีม การเห็นลูกน้องทำงานช้าหรือไม่ได้ดั่งใจมันช่างขัดใจจนอยากจะกระโดดเข้าไปแย่งเมาส์มาทำเองให้จบ ๆ ไป เพราะคุณเชื่อว่า ถ้าอยากให้งานออกมาดี ก็ต้องทำเอง
แต่ Todd Henry เตือนสติเราแรง ๆ ว่า เมื่อไหร่ที่คุณลงมือทำงานเอง ขีดความสามารถของทีมจะไม่มีวันโตไปกว่าตัวคุณ
หน้าที่ของคุณเปลี่ยนไปแล้ว จากที่เคยต้อง ผลิตชิ้นงาน ตอนนี้คุณมีหน้าที่ สร้างทีมที่ผลิตชิ้นงาน การที่คุณยังกอดงานไว้กับตัว นอกจากจะทำให้ตัวเองเสี่ยงต่อภาวะหมดไฟแล้ว ยังเป็นการส่งสัญญาณบอกทีมทางอ้อมว่า ฉันไม่เชื่อใจพวกนาย หรือพวกนายไม่มีความสามารถพอ ซึ่งนั่นคือจุดเริ่มต้นของความล้มเหลวในการสร้างทีม
การเป็นผู้นำทีมครีเอทีฟ คุณต้องกล้าที่จะปล่อยมือ ยอมรับความเสี่ยง และโฟกัสไปที่การบริหารจัดการ การเจรจากับลูกค้า หรือการแก้ปัญหาเชิงโครงสร้าง เพื่อเปิดทางสะดวกให้ทีมได้วิ่งอย่างเต็มที่ จำไว้ว่าความสำเร็จของคุณไม่ได้วัดที่คุณทำอะไรได้บ้างอีกต่อไป แต่วัดที่ทีมของคุณทำอะไรได้บ้างต่างหาก
Stability + Challenge คือสมการลับของการคุมเสือ
แล้วคนทำงานสายครีเอทีฟต้องการอะไรจากหัวหน้า? คำตอบไม่ใช่แค่เงินเดือนหรือขนมในห้องประชุม แต่คือสมดุลระหว่างสองสิ่งที่ดูขัดแย้งกัน นั่นคือ ความมั่นคง และ ความท้าทาย
“ความมั่นคง” คือพื้นที่ปลอดภัยทางใจ: ชาวครีเอทีฟไม่สามารถผลิตงานดี ๆ ได้ท่ามกลางความสับสนอลหม่าน หรือความกลัวว่าจะโดนด่ากราดในที่ประชุม หน้าที่ของคุณคือการเป็น กันชน ป้องกันทีมจากพายุอารมณ์ของลูกค้า หรือนโยบายบริษัทที่เปลี่ยนไปมา
- ความชัดเจนคือหัวใจ: ทีมต้องรู้ว่าเป้าหมายคืออะไร ความคาดหวังคือแค่ไหน และขอบเขตอยู่ตรงไหน การปล่อยให้ทีมทำงานโดยไม่มีบรีฟที่ชัดเจน ไม่ใช่การให้อิสระ แต่มันคือการปล่อยให้พวกเขาวิ่งมาราธอนโดยไม่บอกว่าเส้นชัยอยู่ตรงไหน
- ปกป้องผลงาน: เมื่อทีมทำงานเสร็จ คุณต้องพร้อมที่จะยืนอยู่ข้างหน้าเพื่อปกป้องคุณภาพของงาน หรืออธิบายเหตุผลเบื้องหลังไอเดียนั้น ๆ ให้ลูกค้าเข้าใจ ไม่ใช่โยนลูกน้องให้ลูกค้าสับเละ
“ความท้าทาย” เป็นเชื้อเพลิงของการเติบโต: ถ้ามีแต่ความมั่นคง งานก็จะน่าเบื่อและวนอยู่ในอ่าง คนเก่ง ๆ จะเริ่มสมองฝ่อและอยากลาออก คุณต้องรู้จักแหย่เสือบ้าง
- Push ให้หลุดกรอบ: มอบหมายงานที่ยากขึ้น ท้าทายให้พวกเขาลองวิธีการใหม่ ๆ หรือให้โจทย์ที่ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้ แต่มีคุณคอยซัพพอร์ตอยู่ข้างหลัง
- กระตุ้นด้วยวิสัยทัศน์: อย่าให้ทีมทำงานไปวัน ๆ เหมือนเครื่องจักร แต่จงชี้ให้เห็นว่างานชิ้นนี้จะเปลี่ยนโลก หรือสร้าง Impact ได้อย่างไร
ผู้นำที่ยอดเยี่ยมคือคนที่รู้จังหวะ ว่าตอนไหนควรสร้างเกราะป้องกันภัย และตอนไหนควรผลักหลังลูกทีมให้กระโดดหน้าผา
จาก “เพื่อนร่วมงาน” สู่ “เจ้านาย” และเส้นแบ่งที่มองไม่เห็น
สถานการณ์ที่น่าอึดอัดที่สุดอย่างหนึ่งคือ การถูกโปรโมทขึ้นมาเป็นหัวหน้าของคนที่เมื่อวานยังนั่งกินหมูกระทะและนินทาเจ้านายเก่ามาด้วยกัน
กรณีศึกษาของ Pearson George บัณฑิตจาก MIT ที่ต้องขึ้นมาเป็นหัวหน้าของเพื่อนสนิทในทีมรถยนต์ไฟฟ้า สะท้อนให้เห็นว่า ความสัมพันธ์ส่วนตัวอาจกลายเป็นอุปสรรคในการทำงานได้หากไม่จัดการให้ดี
Todd Henry แนะนำว่าคุณต้อง ขีดเส้นแบ่งใหม่ ให้ชัดเจนตั้งแต่เริ่มรับตำแหน่ง
อย่าพยายามทำตัวเหมือนเดิมเพื่อหวังให้เพื่อนยอมรับ เพราะนั่นจะทำให้คุณไม่กล้าตำหนิหรือสั่งงาน แต่จงแสวงหาความเคารพจากการทำงานอย่างมืออาชีพ
คุณอาจต้องเรียกเพื่อนมาคุยเปิดอกว่า “บทบาทเราเปลี่ยนไปแล้วนะ เรายังเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม แต่งานก็คืองาน และเรามีความรับผิดชอบที่ต้องตัดสินใจในฐานะหัวหน้า” การทำแบบนี้อาจดูใจร้ายในช่วงแรก แต่มันจะดีต่อความสัมพันธ์ระยะยาวมากกว่าการปล่อยให้ทุกอย่างคลุมเครือ
เปลี่ยน “แมงป่อง” ให้เป็นพลัง ด้วยการบริหารความขัดแย้ง
ในทีมครีเอทีฟที่เต็มไปด้วยคนเก่งและไอเดียพลุ่งพล่าน ความขัดแย้งเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ และจริง ๆ แล้ว คุณไม่ควรหลีกเลี่ยงมันด้วย
ผู้นำที่อ่อนหัดจะพยายามกลบเกลื่อนความขัดแย้งเพื่อให้ทุกคนรักกัน แต่ผู้นำที่เก่งกาจจะรู้ว่า ความขัดแย้งที่สร้างสรรค์ คือบ่อเกิดของนวัตกรรม
หน้าที่ของคุณคือการสร้างเวทีให้มีการถกเถียงกันได้อย่างปลอดภัย
- ตั้งกติกาว่า เถียงที่เนื้องาน ห้ามโจมตีที่ตัวบุคคล
- แยกแยะระหว่างคนที่เป็น Sparks หรือคนที่จุดประกายไอเดียแก้ปัญหา กับ Scorpions หรือคนที่คอยแต่จะติและบอกว่าทำไม่ได้โดยไม่มีทางออก
- เมื่อได้ข้อสรุปแล้ว ทุกคนต้องวางทิฐิและมุ่งไปที่เป้าหมายเดียวกัน
Thumbsup มองว่า การก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำทีมไม่ใช่แค่การเปลี่ยนนามบัตรหรือได้เงินเดือนเพิ่ม แต่มันคือการเปลี่ยน Mindset ของการใช้ชีวิตและการทำงาน คุณต้องเลิกมองหาความสำเร็จจาก งานที่คุณทำ และเริ่มมองหาความสำเร็จจาก คนที่คุณสร้าง
ในฐานะคนทำงานที่ผันตัวมาเป็นหัวหน้า สิ่งสำคัญที่สุดคือความจริงใจและการตระหนักรู้ในตนเอง คุณไม่จำเป็นต้องรู้ทุกเรื่อง คุณสามารถโง่บ้างก็ได้ในบางเรื่องเพื่อให้ลูกน้องได้ฉายแสง เหมือน Elon Musk ที่เรียนรู้จากวิศวกรของเขา แต่สิ่งที่คุณต้องมีคือความรับผิดชอบที่เต็มเปี่ยม ความกล้าที่จะปกป้องทีม และวิสัยทัศน์ที่จะพาพวกเขาไปข้างหน้า
การบริหารจัดการคน โดยเฉพาะคนเก่งที่มีความคิดสร้างสรรค์ ถือเป็นศิลปะขั้นสูงที่ไม่มีสูตรสำเร็จตายตัว แต่แก่นสำคัญที่ Herding Tigers ฝากไว้ให้เราคิดคือ ผู้นำที่ดีต้องเป็นดั่งผู้รับใช้ที่คอยกรุยทาง เคลียร์อุปสรรค และสร้างสภาพแวดล้อมที่เอื้อให้เมล็ดพันธุ์แห่งความคิดสร้างสรรค์ได้เติบโต
หากคุณทำได้ ทีมของคุณจะไม่ใช่แค่กลุ่มคนที่มาทำงานตามคำสั่ง แต่จะเป็นฝูงเสือที่พร้อมจะล่าความสำเร็จมาให้องค์กรอย่างไม่หยุดยั้ง แล้ววันนี้ คุณกำลังคุมเสือ หรือกำลังถูกเสือกัดอยู่หรือเปล่า?
อ่านเพิ่มเติม
